DE KEUZE: accepteren wat er nu is en daarin de vrijheid kunnen zoeken


Vannacht (ja echt!) was ik opnieuw in de ban van het boek van Edith Eger:

De keuze. Leven in vrijheid.

Inmiddels een internationale bestseller. Hoewel ik niet zo gevoelig ben voor trends, sprak de beschrijving van het boek mij meteen aan. Precies een jaar geleden ben ik er in begonnen. Mijn bejaarde vader had het voor zijn verjaardag gekregen. “Lees jij het eerst maar, kind”. Dat liet ik me geen 2 keer zeggen. Ik kroop in de hoek van de bank, pot thee, zachte muziek en begon…

Ik was meteen geboeid. Edith– inmiddels dik in de 90- beschrijft haar jeugd, de Holocaust, haar tijd in het concentratiekamp. En vooral ook veel over haar leven en inzichten daarna.

Een hele beknopte beschrijving ( daarmee doe ik het boek geen recht; ik adviseer je om het zelf te lezen). Edith noemt dat slechte dingen iedereen overkomen. Dat je daar niets aan kunt veranderen. Dat je daardoor (tijdelijk) niet in staat kunt zijn om ten volle te leven. Maar ook dat je dat zelf kunt veranderen!

Hoe dan? Haar psychologische kijk op ingrijpende gebeurtenissen in het leven is even complex als simpel. Je kunt jouw lijden niet vergelijken met het lijden van een ander. Elk lijden, elke omstandigheid, elk perspectief is anders. Daar gaat het ook niet om. “Waar het wel om gaat is wat je ermee doet”, aldus Edith in een interview met Jacobine Geel vorig jaar. De kunst (en tegelijk ook de moeilijke opgave) is om jezelf te bevrijden van je eigen gedachten. Natuurlijk mogen pijn, verdriet, teleurstelling er zijn. Geef het ook aandacht. Geef jezelf tijd. Maar realiseer je ook dat je de omstandigheden vaak niet kunt veranderen. Wat je wél kunt veranderen is hoe je met die omstandigheden omgaat. Als je dat kunt – en je kunt het leren!- dan kun je ook weer vrijheid ervaren.


En ik?


Afgelopen week was voor mij een zware, gedenkwaardige, ingewikkelde week. Er gebeurden een aantal verdrietige dingen in mijn directe omgeving. Ziekte, overlijden, slecht nieuws. En ik moest ook een flinke tegenvaller onder ogen zien. Of dat lukte? Nee! Ik verdronk erin. Piekerde, huilde en sliep slecht. Ik werd overspoeld door emoties en verdriet. Om wat had kunnen zijn en niet was. Of niet werd. Of zal worden. En in zo’n slapeloze nacht pakte in het boek van Edith Elger. Ik had het uitgeleend en net weer terug gekregen. Dat boek riep zo ongeveer tegen mij: “ Herinner jij je mijn boodschap nog?”.

Ik pakte het op en bladerde het weer door. Het laatste deel van het boek. "Genezing".

De strekking? Als we eenmaal onze gevoelens herkennen en erkennen, dan kunnen we er ook de verantwoordelijkheid voor nemen om er anders mee om te gaan. Om het anders te doen. Om uit de gevangenis van je gedachten te komen. Ons hart weer te openen en ruimte geven voor nieuwe ervaringen en ontdekkingen.


En ik?


Ik (h)erkende dat ik een rot week had. Dat ik daar verdriet en pijn bij voelde. Dat dat ook oké was. Maar ook dat ik NU kon kiezen om daar anders in te gaan staan. De knop weer omzetten. Met vallen en opstaan. En toch: het voelt al anders. Ik voel wat meer ruimte. Mildheid om wat ik voelde en dacht. Hoopvol om wat ik anders kan doen. Vandaag, morgen, deze week. Ik open mijn hart en probeer weer wat lichtpuntjes binnen te laten. Kom maar op, vrijheid!


En jij?


Herken je hier iets van? Leven met moeite en pijn. Verdriet. Omstandigheden waar je geen invloed op hebt? En wil je –toch- leren hoe je daar anders mee om kan gaan? Op zoek naar leven in vrijheid?


Ik ben benieuwd naar jouw reactie….





133 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Stress in Coronatijd, hoe kun je daarmee omgaan?

Deze Coronatijd zorgt voor veel stress, gepieker, onzekerheid en…..(vul maar in) Een heel ander dagritme, thuiswerken, “homeschooling” al dan niet met kleine kinderen, geen sport of andere hobby en si